Si Ma’am daw ang nagpapakain sa Akin

“Thank you for calling -------, how may I help you?” Yan ang opening speil ko kapag may tawag na pumapasok sa aking avaya. Avaya ang aming tawag sa teleponong ginagamit sa pag-tanggap sa mga tawag mula sa ming mga customer. Sa bawat tawag, pag-tulong at pasensya ang kadalasan ko ibinibigay sa aming mga customer. May mga pag-kakataong nakakaya kong itago ang pagka-piko at nagagawa ko pang makipag-plastikan sa kanila, pero may isang pag-kakataong napuno na ang salup.

Isang babaeng naka base sa London ang tumawag at nag-rerelakmo ng kanyang nawawalang load kahit walang syang ginagawang transactions. Ipinaliwanag ko na nawala ang kanya prepaid load dahil nag-expire na ito. Pero imbes na intindihin ang aking pag-papaliwanag sa mga nangyari, bigla nalang s’yang nagmura at nagalit. Sabi pa nya: “Hindi mo ba alam na ako ang nag-papakain sayo at sa pamilya mo? Dapat tinutulungan mo ako!” Hindi ko alam pero bigla ding uminit ang ulo ko, at agad akong sumagot: “Mag-ingat po kayo sa sinasabi ninyo Ma’am, kahit kalian, hindi ho kayo nag-padala sa akin ng pera para pang-kain ko at ng pamilya ko!” Pasigaw na sumagot din agad si Ma’am: “Yung sinusweldo nyo dyan, kanino ba nanggaling huh, sa aming mga customers nyo?” “Ma’am, sa isang buwan 100 pesos lang ho ang niloload nyo para maging active lang ang roaming nyo, panu pong pinapalamon nyo ako at ng pamilya ko?” Medyo mataas ng ang boses ko ng mga sandaling yun. Imbes na sumagot pa, agad nyang ibinaba ang tawag, siguro napahiya s’ya.

Malakas ang loob kong mag-salita ng ganun, kasi walang nakabantay na Quality Analyst at naka-disable din ang aming recording nung mga oras nayun, kaya walang naging problema. Sanay na akong mag-handle ng mga irate customers, pero pag-usapang pamilya, medyo hindi ko na kayang pigilan ang aking sarili, lalaban talaga ako, kahit mag-ingles pa ako. Isang buong araw kong kinimkim ang galit ko na iyun sa aking customer.